Ben je al iets ouder en wil je graag een hondje?

Een hond neem je niet voor even, maar voor een leven.

Ik gun iedereen het geluk, de liefde en de trouw van een hondje. Echt waar.

Maar net zoals bij zoveel dingen in het leven, kent ook een hond zijn tijd en fase.

We denken bij kinderen heel vanzelfsprekend na over leeftijd, energie en toekomst.

Bij een hond zou dat eigenlijk niet anders moeten zijn. Een hond kan gemiddeld 15 jaar worden.

Dat betekent dat je, als je bijvoorbeeld op je 67e met pensioen gaat en een pup neemt, zelf rond de 83 jaar moet worden om je hond te overleven. Dat gun ik iedereen  — maar de realiteit is soms helaas anders.

Ik zie te vaak dat honden van 7, 8 of 10 jaar ineens hun baasje moeten missen.

Het baasje bij wie ze op de bank lagen, in bed sliepen, 24/7 samen waren.

En dan moeten ze ineens opnieuw beginnen… bij mensen met een totaal ander leven, vaak nog midden in het arbeidsproces, met kinderen, drukte en minder tijd.

Dan hoor ik soms:

“Ja, maar een hond van 8 of 9 jaar is zo snel dood…”

En dat raakt me.

Want wat zeggen we dan eigenlijk?

Dat we jonge honden wél gunnen om oud te worden,

maar oudere honden geen paar mooie jaren meer waard vinden.

Dat is geen leeftijdsdiscriminatie bij mensen —

maar wél bij honden.

 Een pup vraagt enorm veel:

• zindelijk maken (ook ’s nachts )

• puberteit

• energie

• stabiliteit

• dagelijks meerdere keren naar buiten

• soms bukken, tillen, schoonmaken

En ja, natuurlijk zijn veel mensen van 65, 70 of ouder nog fit. Maar het dagelijks zorgen kan op den duur echt zwaar worden — zeker bij grotere of jonge honden.

Daarom geloof ik hier zo sterk in:

Laat de mens de hond overleven, niet andersom.

Wil je op latere leeftijd nog een hond?

Kies er dan één die bij je levensfase past. Een rustigere hond, een oudere hond — een hond die juist zo dankbaar is voor een warme plek

•  Dat is geen verlies.

•  Dat is een win-win.

Voor mens én hond.

Denk vooruit.

Denk aan de hond.

En wees niet egoïstisch, maar liefdevol — ook voor later